Gadāyuddhe Kṛṣṇopadeśaḥ (Kṛṣṇa’s Counsel in the Mace-Duel) — Śalya-parva 57
चरंश्रित्रतरान् मार्गान् कौन्तेयमभिदुद्रुवे । तदनन्तर विचित्र मार्गोंसे विचरते हुए आपके महाबली पुत्रने कुन्तीकुमार भीमसेनको खड़ा देख उनपर सहसा आक्रमण किया
caraṁś citratarān mārgān kaunteyam abhidudruve | tadanantaram vicitra-mārgaiḥ sañcaran tava mahābalī putro bhīmasenaṁ kuntīkumāraṁ sthitam apaśyat, taṁ ca sahasā abhyakrāmat |
قال سنجيا: وهو يسلك مسالك شديدة التنوّع، اندفع مسرعًا نحو ابن كونتي. ثم إن ابنك الجبار، وهو يجوب تلك الطرق المتبدّلة، أبصر بهيماسينا—ابن كونتي—واقفًا ثابتًا، فاندفع في وثبةٍ مفاجئة من نية القتال وهاجمه. وهكذا يتبدّى أن في الحرب تتصادم العزيمة مع الاندفاع، وتُمتحن القوة أمام الثبات.
संजय उवाच
The verse highlights the battlefield ethic where a warrior’s strength is measured not only by power but by decisiveness and the ability to confront a steadfast opponent; it also shows how sudden aggression (sahasā) can drive encounters that test dharma through conduct in combat.
Sañjaya reports that a mighty Kaurava (addressed as Dhṛtarāṣṭra’s son) moves through varied routes, spots Bhīma standing ready, and immediately rushes to attack him.