Shloka 50
Vāg-yuddha and Nimitta-darśana before the Gadāyuddha
Verbal Duel and Omens
तो तथा तु महाराज गदाहस्तौ सुदुःसहौ । अन्योन्यं वाम्भिरुग्राभिस्तक्षमाणौ व्यवस्थितौ,महाराज! हाथमें गदा लिये वे दोनों दुःसह वीर एक-दूसरेको अपने कठोर वचनोंद्वारा पीड़ा देते हुए खड़े थे
to tathā tu mahārāja gadāhastau suduḥsahau | anyonyaṃ vāgbhir ugrābhis takṣamāṇau vyavasthitau ||
قال سانجيا: أيها الملك، هكذا وقف البطلان اللذان لا يُقاوَمان، وكلٌّ منهما قابضٌ على هراوةٍ في يده، متقابلين، يجرح أحدهما الآخر بكلماتٍ قاسيةٍ ضارية—تمهيدٌ مشؤومٌ للعنف الآتي، حين يطغى الكِبرُ والغضبُ على كبح النفس، حتى بين العظماء.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even before weapons strike, speech can become a weapon: harsh words inflame anger and pride, narrowing judgment and pushing warriors toward destructive action. The verse highlights the ethical danger of verbal violence as a precursor to physical violence.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that two formidable mace-armed fighters stand confronting each other, exchanging fierce, cutting words—poised for a decisive mace-fight.