Shloka 52
Sārasvata–Dadhīca Upākhyāna at Sarasvatī Tīrtha
Balarāma’s Pilgrimage Context
स्वमाश्रमपदं पुण्यमाजगाम पतत्त्रिवत् । प्रविशन्नेव चापश्यज्जैगीषव्यं स देवल:,पक्षीकी तरह उड़ते हुए वे अपने पुण्यमय आश्रमपर आ पहुँचे। आश्रमके भीतर प्रवेश करते ही देवलने जैगीषव्य मुनिको वहाँ बैठा देखा
svam āśramapadaṃ puṇyam ājagāma patattrivat | praviśann eva cāpaśyaj jaigīṣavyaṃ sa devalaḥ ||
قال فايشَمبايانا: عاد ديفالا إلى أشرمه الطاهر، مسرعًا كطائرٍ في طيرانه. وما إن همَّ بالدخول حتى رأى الحكيم جايگيشَفْيا جالسًا هناك—لقاءٌ يدل على قداسة الأشرم بوصفه موضعًا تُعترف فيه السلطة الروحية، وتُستأنف فيه التعاليم وضبط النفس والدارما بعد الارتحال في العالم.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the āśrama as a locus of puṇya and dharma: returning to one’s rightful place of discipline and encountering a venerable sage implies readiness for guidance, self-restraint, and ethical recalibration.
Devala swiftly reaches his own sacred hermitage and, upon entering, sees the sage Jaigīṣavya seated there, setting up a meeting that typically leads to dialogue, instruction, or a dharmic clarification.