Śalya-hatānantarāṇi: Madrarāja-padānugānāṃ praskandana and the Pandava counter-encirclement (शल्यहतानन्तराणि—मद्रराजपदानुगानां प्रस्कन्दनम्)
स धर्मराजो मणिहेमदण्डां जग्राह शक्ति कनकप्रकाशाम् | नेत्रे च दीप्ते सहसा विवृत्य मद्राधिपं क्रुद्धमना निरैक्षत्,धर्मराजने मणि और सुवर्णमय दण्डसे युक्त तथा सोनेके समान प्रकाशित होनेवाली शक्ति हाथमें ली और मन-ही-मन कुपित हो सहसा रोषसे जलती हुई आँखें फाड़कर मद्रराज शल्यकी ओर देखा
sa dharmarājo maṇihemadaṇḍāṃ jagrāha śaktiṃ kanakaprakāśām | netre ca dīpte sahasā vivṛtya madrādhipaṃ kruddhamanā niraikṣat |
قال سنجيا: تناول الملك دارماراجا يودهيشثيرا رمح الشَّكتي، ذو الساق المرصَّعة بالجواهر والذهب، المتلألئ كذهبٍ مصهور. ثم فتح عينيه فجأةً على اتساعهما، متقدتين بالغضب، وحدّق في شاليا، سيد مادرا، وقلبه ممتلئ بالسخط.
संजय उवाच
Even a figure identified with dharma (Yudhiṣṭhira) can be driven toward anger in the extremity of battle; the verse highlights the ethical strain of war, where inner restraint is tested and righteous identity must contend with sudden wrath.
Sañjaya describes Yudhiṣṭhira grasping a brilliant spear with a gem-and-gold shaft and, with eyes flaring and widening in anger, turning his fierce gaze toward Śalya, the king of Madra—signaling an imminent confrontation.