Shloka 138
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
उनकी अंगुलियाँ पीछेकी ओर थीं। वे रूखे, कुरूप और भयंकर गर्जना करनेवाले थे। बहुतोंने घंटोंकी मालाएँ पहन रखी थीं। उनके गलेमें नील चिह्न था। वे बड़े भयानक दिखायी देते थे। उनके स्त्री और पुत्र भी साथ ही थे। वे अत्यन्त क्रूर और निर्दय थे। उनकी ओर देखना भी बहुत कठिन था। वहाँ उन राक्षसोंके भाँति-भाँतिके रूप दृष्टिगोचर हो रहे थे।। पीत्वा च शोणितं हृष्टा: प्रानृत्यन् गणशो<5परे । इदं परमिदं मेध्यमिदं स्वाद्धिति चाब्रुवन्,कोई रक्त पीकर हर्षसे खिल उठे थे। दूसरे अलग-अलग झुंड बनाकर नाच रहे थे। वे आपसमें कहते थे--“यह उत्तम है, यह पवित्र है और यह बहुत स्वादिष्ट है”
pītvā ca śoṇitaṃ hṛṣṭāḥ prānṛtyan gaṇaśo 'pare | idaṃ param idaṃ medhyam idaṃ svādu iti cābruvan ||
قال سنجيا: كانت أصابعهم ملتوية إلى الخلف؛ خشنة قبيحة، يطلقون زئيرًا مرعبًا. وكثيرون منهم علّقوا على أجسادهم عقودًا من الأجراس؛ وفي حناجرهم علامة زرقاء، ومنظرهم شديد الفظاعة. وكانت نساؤهم وأبناؤهم معهم أيضًا. كانوا بالغَي القسوة، عديمي الرحمة؛ حتى النظر إليهم كان عسيرًا. وهناك بدت أشكال الرّاكشاسا على اختلافها وتنوّعها. فمنهم من شرب الدم فطرب وابتهج؛ ومنهم من انقسم إلى عصابات يرقصون. وكانوا يقولون لبعضهم: «هذا أطيب ما يكون! هذا طاهر! هذا لذيذ!»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extreme violence can invert moral perception: what is inherently impure and sinful (blood-drinking amid slaughter) is proclaimed as “pure” and “excellent.” It serves as a warning about adharma—when cruelty becomes celebratory, ethical discernment is destroyed.
In the aftermath of the nocturnal killing described in Sauptika Parva, terrifying beings are depicted reveling in the carnage: some drink blood and rejoice, while others dance in groups, praising it as if it were something sacred and delicious.