द्रोणं कृप॑ नृपांश्चान्यानश्वत्थामानमेव च । विदुरं धृतराष्ट्रं च धार्तराष्ट्रांक्ष सर्वश:
droṇaṁ kṛpaṁ nṛpāṁś cānyān aśvatthāmānam eva ca | viduraṁ dhṛtarāṣṭraṁ ca dhārtarāṣṭrāṁś ca sarvaśaḥ ||
قال يودهيشثيرا: «(وألتمس الإذن من) درونا وكريبا وسائر الملوك، ومن أشوَتّاما أيضًا؛ ومن فيدورا والملك دريتاراشترا؛ ومن جميع أبناء دريتاراشترا قاطبة.» وفي السياق، كان يذكر رسميًا أسماء الشيوخ وأهل السلطان الذين ينبغي أن ينال موافقتهم قبل أن يمضي إلى الغابة—طاعةً للدارما، واحترامًا للتراتبية، وضبطًا للنفس في وجه المهانة.
युधिछिर उवाच
Even under injustice, Yudhiṣṭhira upholds dharma through disciplined speech and proper conduct—seeking consent from elders and authorities, honoring social and familial order rather than acting in anger.
After the catastrophic events in the Kuru assembly, Yudhiṣṭhira prepares to depart for the forest and formally lists the senior figures—teachers, ministers, the king, and the Kauravas—from whom he must take leave/permission.