अक्षविजय-प्रसङ्गः
Escalation of Wagers and Shakuni’s Repeated Declarations of Victory
त॑ वै राजा सत्यधृतिर्महात्मा अजातशन्रुरविंदुरं यथावत् । पूजापर्व प्रतिगृह्माजमीढ- स्ततो<पृच्छद् धृतराष्ट्रं सपुत्रम्,कुबेरके भवनके समान सुशोभित राजमहलमें जाकर धर्मात्मा विदुर धर्मपुत्र युधिष्ठिरसे मिले। सत्यवादी महात्मा अजमीढनन्दन अजातशत्रु राजा युधिष्ठिरने विदुरजीका यथावत् आदर-सत्कार करके उनसे पुत्रसहित धृतराष्ट्रकी कुशल पूछी
Vaiśampāyana uvāca | taṁ vai rājā satyadhṛtir mahātmā ajātaśatrur avinduram yathāvat | pūjāparva pratigṛhya ajamīḍhas tato 'pṛcchad dhṛtarāṣṭraṁ saputram ||
قال فَيْشَمْبايَنَة: عندئذٍ استقبل الملك يودهيشثيرا، عظيمَ النفس—الثابتَ على الصدق والمشهورَ بلقب «أجاتاشاترو»—ويدورا بما يليق من الإكرام، على وفق شعائر الترحيب الصحيحة. فلمّا انقضت المجاملات الرسمية، سأل سليلُ أجاميḍha عن سلامة دريتاراشترا وأبنائه. ويُبرز هذا المشهد خُلُقَ الضيافة المقرونة بالاحترام، وواجبَ السؤال والاهتمام، وإن كانت السياسة مشحونة بالتوتر.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharma in social conduct: a righteous king honors a guest properly and shows courteous concern for elders and even politically opposed relatives. Ethical kingship is expressed through truthfulness, restraint, and respectful inquiry rather than hostility.
After meeting Vidura, Yudhiṣṭhira performs the formal welcome and then asks about the well-being of Dhṛtarāṣṭra and his sons. The narrator Vaiśampāyana frames this as a moment of proper reception and dutiful communication between the Pāṇḍava court and the Kuru household.