Dyūta-āhvāna: Śakuni’s Proposal, Vidura’s Warning, and the Summons of Yudhiṣṭhira
Sabhā-parva 51
(यश्व स द्विजमुख्येन राज्ञ: शड्खो निवेदित: । प्रीत्या दत्त: कुणिन्देन धर्मराजाय धीमते ।।
Duryodhana uvāca |
Yaś ca sa dvijamukhyena rājñaḥ śaṅkho niveditaḥ |
Prītyā dattaḥ Kuṇindena Dharmarājāya dhīmate ||
Taṁ sarve bhrātaro bhrātre daduḥ śaṅkhaṁ kirīṭine |
Taṁ pratyagṛhṇād Bībhatsus toyajaṁ hemamālinam ||
Citaṁ niṣkasahasreṇa bhrājamānaṁ svatejasā |
Ruciraṁ darśanīyaṁ ca bhūṣitaṁ Viśvakarmaṇā ||
Adhārayac ca dharmajñas taṁ namasya punaḥ punaḥ |
Yo annadāne nadati sa nanādādhikaṁ tadā ||
Praṇādād bhūmipās tasya petur hīnāḥ svatejasā ||
قال دوريودhana: «تلك الصدفة (المحارة) التي قدّمها براهمنٌ من الأوائل نيابةً عن ملك—وقد منحها ملكُ كُṇinda (Kuṇinda) بمودّةٍ للحكيم دهَرماراجا—سلّمها الإخوة جميعًا بعد ذلك إلى أخيهم أرجونا، صاحب التاج. فتلقّاها بيبهاتسو (Bībhatsu) بإجلال: صدفةٌ مولودة من الماء، مطوّقة بإكليلٍ من ذهب، مرصّعة بألف قطعةٍ ذهبية، تتلألأ بإشعاعها الذاتي—بهيةً آسرةً للنظر، كأنّ فيشڤاكَرمان (Viśvakarman) نفسه زيّنها. وكان العارف بالدارما (دهَرماراجا) قد انحنى لها مرارًا ولبسها. وحين كان يُعطى طعام الصدقة (annadāna)، دوّت تلك الصدفة من تلقاء نفسها؛ ثم علا هديرها أشدّ. وبوقع رجعها سقط الملوك المجتمعون إلى الأرض، وقد انكسر بهاؤهم.»
दुर्योधन उवाच
The passage links dharmic generosity—especially annadāna (feeding others)—with auspicious power and legitimate kingship. The conch’s self-sounding functions as a moral sign: charity and righteous rule generate a ‘radiance’ that can humble worldly pride.
Duryodhana describes a magnificent conch presented (through a leading brahmin) as a loving gift from the Kuṇinda ruler to Yudhiṣṭhira. The Pāṇḍavas then give it to Arjuna, who receives it respectfully. During the distribution of food-gifts, the conch resounds powerfully, and many kings collapse, overwhelmed by the blast.