Shloka 3
Sabhā-praveśa, Dāna, and the Courtly Convergence (सभा-प्रवेशः दानं च)
इस प्रकार श्रीमहाभारत सभापव॑के अन्तर्गत सभाक्रियापर्वमें सभानिर्माणविषयक तीयरा अध्याय पूरा हुआ,भनक्ष्यप्रकारैविंविधै: फलैश्वापि तथा नृप । चोष्यैश्न विविध राजन् पेयैश्व बहुविस्तरै: वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर राजा युधिष्ठिरने घी और मधु मिलायी हुई खीर, खिचड़ी, जीवन्तिकाके साग, सब प्रकारके हविष्य, भाँति-भाँतिके भक्ष्य तथा फल, ईख आदि नाना प्रकारके चोष्य और बहुत अधिक पेय (शर्बत) आदि सामग्रियों-द्वारा दस हजार ब्राह्मणोंको भोजन कराकर उस सभा-भवनमें प्रवेश किया
vaiśampāyana uvāca | bhakṣyaprakārair vividhaḥ phalaiś cāpi tathā nṛpa | coṣyaiś ca vividhair rājan peyaiś ca bahuvistaraiḥ ||
قال فايشَمبايانا: «أيها الملك (جاناميجايا)، ثم إن الملك يودهيشثيرا، بعدما أطعم عشرة آلافٍ من البراهمة پايَسَة ممزوجة بالسمن والعسل، وكِرْسَرَة، وخُضرة الجِيوانتيكا، وأنواع الهَفِشْيَة، ومعها كثيرًا من الأطعمة الصلبة والثمار، وما يُمضغ كقصب السكر، وأشربةً وافرة، دخل بعد ذلك قاعةَ المجلس التي شُيِّدت حديثًا.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rāja-dharma: a king legitimizes and sanctifies public power (the sabhā) through generosity, honoring learned brāhmaṇas, and maintaining ritual and social propriety before entering a major political space.
After the assembly-hall is completed, Yudhiṣṭhira hosts and feeds ten thousand brāhmaṇas with a wide variety of foods and drinks; only then does he ceremonially enter the sabhā.