Shloka 70
वसुदेव–अर्जुन संवादः
Vasudeva–Arjuna Dialogue in the Aftermath of Dvārakā
ततो वृद्धांश्व बालांश्व॒ स्त्रियश्चञादाय पाण्डव: | वीरैविंहीनान् सर्वास्तान् शक्रप्रस्थे न्यवेशयत्,तत्पश्चात् वीरविहीन समस्त वृद्धों, बालकों तथा अन्य स्त्रियोंको साथ लेकर वे इन्द्रप्रस्थ आये और उन सबको वहाँका निवासी बना दिया
tato vṛddhāṃś ca bālāṃś ca striyaś cādāya pāṇḍavaḥ | vīra-vihīnān sarvāṃs tān śakra-prasthe nyaveśayat ||
قال فايشَمبايانا: ثم إن الباندفي، آخذاً معه الشيوخ والأطفال والنساء—وقد حُرموا جميعاً من أبطالهم—أتى بهم إلى إندرابراستا وأسكنهم فيها. وفي أعقاب الخراب تحمّل عبء الواجب الأخلاقي في الحماية وإعادة التوطين، كي لا يُترك الضعفاء بلا مأوى ولا نظام.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after catastrophic loss, dharma expresses itself as responsibility: the ruler/leader must protect and provide stability for those most vulnerable—elders, children, and women—by ensuring shelter, security, and orderly resettlement.
Following the destruction of the Yādavas and the ensuing desolation, the Pāṇḍava gathers the survivors who lack their warrior protectors and brings them to Indraprastha (Śakraprastha), establishing them there as residents.