Shloka 40
वसुदेव–अर्जुन संवादः
Vasudeva–Arjuna Dialogue in the Aftermath of Dvārakā
तत्सागरसमप्रख्यं वृष्णिचक्रं महर्थिमत् । उवाह रथिनां श्रेष्ठ: पार्थ: परपुरंजय:,भोज, वृष्णि और अन्धक कुलकी अनाथ स्त्रियोंकी संख्या कई हजारों, लाखों और अर्वुदोंतक पहुँच गयी थी। वे सब द्वारकापुरीसे बाहर निकलीं। वृष्णियोंका वह महान् समृद्धिशाली मण्डल महासागरके समान जान पड़ता था। शत्रुनगरीपर विजय पानेवाले रथियोंमें श्रेष्ठ अर्जुन उसे अपने साथ लेकर चले
tat-sāgara-samaprakhyaṁ vṛṣṇi-cakraṁ mahārthimat | uvāha rathināṁ śreṣṭhaḥ pārthaḥ para-puraṁ-jayaḥ ||
قال فايشَمبايانا: إن ذلك الحشد الجبار من الڤِرِشْنِيّين، الواسع كالمحيط والغني بالقوة والعدة، كان بارثا أرجونا—سيّد فرسان العجلات وقاهر حصون الأعداء—يسوقه مُرافِقًا وحاميًا. وبعد كارثة اليادڤا خرجت من دُوارَكا نساء لا يُحصين من البهوْجَة والڤِرِشْنِيّين والأندهَكَة وقد صرن بلا ناصر؛ فبدت معسكراتهن كالبحر، وأرجونا يقودهن بعيدًا.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after victory and glory, dharma expresses itself as protection and responsible leadership: the foremost warrior is shown not in battle but in safeguarding a vulnerable community displaced by calamity, highlighting impermanence of power and the ethical duty to protect dependents.
Following the destruction of the Yādavas, innumerable women of the Bhoja, Vṛṣṇi, and Andhaka clans leave Dvārakā. Their moving multitude looks like an ocean. Arjuna, praised as the best of chariot-fighters and conqueror of enemy cities, leads/escorts this vast host onward.