Shloka 3
वसुदेव–अर्जुन संवादः
Vasudeva–Arjuna Dialogue in the Aftermath of Dvārakā
राजा च भीमसेनश्न सहदेवश्नू पाण्डव: । नकुलो याज्ञसेनी च षडेकमनसो वयम्,“राजा युधिष्ठिर, भीमसेन, पाण्डव सहदेव, नकुल, द्रौपदी तथा मैं--ये छः: व्यक्ति एक ही हृदय रखते हैं (इनमेंसे कोई भी अब यहाँ रहना नहीं चाहेगा)
rājā ca bhīmasenaś ca sahadevaś ca pāṇḍavaḥ | nakulo yājñasenī ca ṣaḍ ekamanaso vayam ||
قال فايشامبايانا: «الملك يودهيشثيرا، وبهيمسينا، وسهاديفا الباندافي، وناكولا، وياغْيَسيني (دراوبادي)، وأنا كذلك—نحن الستة على رأيٍ واحد وقلبٍ واحد. لا أحد منا يرغب الآن في البقاء هنا».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights unanimity in dharmic resolve: when life’s supports collapse and the world turns, the righteous recognize impermanence and move together toward detachment rather than clinging to power or place.
After the catastrophic end of the Yādavas and the waning of their own worldly ties, the Pāṇḍavas and Draupadī are described as sharing a single intention: none wishes to remain, signaling their collective decision to depart from worldly life.