Shloka 8
अध्याय १: उत्पात-दर्शनम् तथा वृष्णि-विनाश-श्रवणम्
Omens Observed and the Hearing of the Vṛṣṇi Destruction
विमुक्तं वासुदेवं च श्रुत्वा रामं च पाण्डव: । समानीयाब्रवीद् भ्रातृन् किं करिष्याम इत्युत,इसके थोड़े ही दिनों बाद कुरुराज युधिष्ठिरने यह समाचार सुना कि मूसलको निमित्त बनाकर आपसमें महान् युद्ध हुआ है; जिसमें समस्त वृष्णिवंशियोंका संहार हो गया। केवल भगवान् श्रीकृष्ण और बलरामजी ही उस विनाशसे बचे हुए हैं। यह सब सुनकर पाण्डुनन्दन युधिष्ठिने अपने समस्त भाइयोंको बुलाया और पूछा--'अब हमें क्या करना चाहिये?
vimuktaṁ vāsudevaṁ ca śrutvā rāmaṁ ca pāṇḍavaḥ | samānīyābravīd bhrātṝn kiṁ kariṣyāma ity uta ||
قال فايشَمبايانا: لما سمع الباندَفي (يودهيشثيرا) أن فاسوديفا (كريشنا) قد نجا، وأن راما (بالاراما) قد بقي حيًّا كذلك، جمع إخوته وقال: «ماذا عسانا نفعل الآن؟» إن هذا الخبر يُعلن انهيار سلالة فْرِشْنِي بفعل العنف الداخلي، ويدفع آل باندو إلى قرارٍ يوافق الدارما في مواجهة عدم الدوام ونهاية عصرٍ كامل.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even the mightiest clans can fall through internal discord; when the supports of one’s world collapse, dharma requires sober deliberation, collective counsel, and readiness to act without attachment to fading power.
News reaches Yudhiṣṭhira that the Vṛṣṇis have annihilated one another in a great fight (with the ‘musalā’ as the occasion), while Kṛṣṇa and Balarāma alone remain; he gathers his brothers to decide their next course.