Shloka 92

Devanagari script

स कर्णमाकर्णविकृष्टसूष्टै: शरै: शरीरान्तकरैज्वलडद्धि: | मर्मस्वविध्यत्‌ स चचाल दुःखाद्‌ दैवादवातिष्ठत धैर्यबुद्धिः,उन्होंने कानतक खींचकर छोड़े गये शरीरनाशक प्रज्वलित बाणोंद्वारा कर्णके मर्मस्थानोंमें गहरी चोट पहुँचायी। कर्ण दुःखसे विचलित हो उठा; परन्तु किसी तरह मनमें धैर्य धारण करके दैवयोगसे रणभूमिमें डटा रहा

Transliteration

sa karṇam ākarṇa-vikṛṣṭa-sūṣṭaiḥ śaraiḥ śarīrānta-karair jvaladbhīḥ | marmasv avidhyat sa cacāla duḥkhād daivād avātiṣṭhata dhairya-buddhiḥ ||

Translation

قال سانجيا: وبسهامٍ متّقدة، شُدَّت حتى الأذن وأُطلقت بكل القوة—سهامٍ قادرة على إنهاء الحياة—طعن أرجونا كارنا في مواضعِه الحيوية فأحدث جراحًا غائرة. فترنّح كارنا من الألم؛ غير أنه جمع ثباتَ النفس، وبمقتضى دوران القدر، ظل قائمًا في ساحة القتال.

Word by Word

सःhe

कर्णम्Karna

आकर्ण-विकृष्ट-सूष्टैःdrawn back to the ear and well-released

शरैःwith arrows

शरीर-अन्त-करैःbringing the end of the body (death-dealing)

ज्वलद्भिःblazing

मर्मसुin the vital spots

अविध्यत्pierced, struck

सःhe (Karna)

चand

चचालreeled, wavered

दुःखात्from pain, due to suffering

दैवात्by fate, through destiny

अवातिष्ठतstood firm, remained

धैर्य-बुद्धिःone whose mind was steadfast (steadfast-minded)

Speaker

संजय उवाच

Characters & Entities

Sañjaya

Karṇa

arrows (śarāḥ)

vital points (marmāṇi)

battlefield (raṇabhūmi, implied)

Verse Rasa (Emotional Essence)

Geographic Context

Sandhi Notes