ततः सुयोधनो दृष्टवा हतमाधिरथिं त्वया । निराशो जीविते त्वद्य राज्ये चैव भवत्वरि:,“तत्पश्चात् आज तुम्हारे द्वारा अधिरथपुत्र कर्णको मारा गया देख तुम्हारा शत्रु दुर्योधन अपने जीवन और राज्य दोनोंसे निराश हो जाय
tataḥ suyodhano dṛṣṭvā hatam ādhirathiṁ tvayā | nirāśo jīvite tv adya rājye caiva bhavatv ariḥ ||
قال سانجايا: «ثمّ، حين يرى سويودهانا (دوريودهانا) عدوّك أن كارنا ابن أدهيراثا قد قُتل على يدك، فليغدُ اليوم يائسًا يأسًا تامًّا من حياته ومن مُلكه معًا».
संजय उवाच
The verse highlights how the fall of a principal support (Karṇa) can shatter an unjust ruler’s confidence in both survival and sovereignty, underscoring the moral-psychological dimension of war: adharma-driven power often depends on fragile alliances and collapses when its key pillar falls.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that after Karṇa (called ‘Ādhirathi’, son of Adhiratha) is killed by the opposing hero addressed as ‘you’, Duryodhana, the Kaurava king, is expected to lose hope for both his life and his kingdom.