Shloka 273
कर्णवधोत्तरं शल्य-दुर्योधनसंवादः
Aftermath of Karṇa’s Fall: Śalya’s Address to Duryodhana
प्रयच्छान्यस्मै गाण्डिवमेतदद्य त्वत्तो योअस्त्रैरभ्यधिको वा नरेन्द्र: । “यदि तुम आज रणभूमिमें विचरते हुए इस भयानक वीर राधापुत्र कर्णका सामना करनेकी शक्ति नहीं रखते तो अब यह गाण्डीव धनुष दूसरे किसी ऐसे राजाको दे दो जो अस्त्रबलमें तुमसे बढ़कर हो
prayacchānyasmai gāṇḍīvam etad adya tvatto yo 'strair abhyadhiko vā narendraḥ |
قال سانجيا: «سَلِّمْ اليوم قوسَ “غانديڤا” هذا إلى غيرك—إلى ملكٍ يفوقك إتقانًا لفنون السلاح. فإن لم تكن لك القدرة على أن تجوب ساحة القتال وتواجه البطل المهيب كارنا، ابن رادها، فليحمل هذا القوسَ من هو أقدر منك.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames a kṣatriya ethic of responsibility: if one cannot uphold the burden of a role (symbolized by the famed bow Gāṇḍīva), one should yield it to a more capable person rather than endanger the cause through inadequacy or hesitation.
In the war context, a sharp provocation is voiced: if Arjuna lacks the power to confront the fearsome Karṇa on the battlefield, he should give up his signature weapon to another king superior in arms—intensifying the pressure to meet Karṇa in combat.