Shloka 10
कर्णवधोत्तरं शल्य-दुर्योधनसंवादः
Aftermath of Karṇa’s Fall: Śalya’s Address to Duryodhana
यत्तत् पृथां वागुवाचान्तरिक्षे सप्ताहजाते त्वयि मन्दबुद्धे । जात: पुत्रो वासवविक्रमो<यं सर्वान् शूरान् शात्रवान् जेष्यतीति,“मन्दबुद्धि अर्जुन! तुम्हारे जन्म लिये अभी सात ही दिन बीते थे कि माता कुन्तीसे आकाशवाणीने इस प्रकार कहना आरम्भ किया--*देवि! तुम्हारा यह पुत्र इन्द्रके समान पराक्रमी पैदा हुआ है। यह अपने समस्त शूरवीर शत्रुओंको जीत लेगा”
sañjaya uvāca |
yat tat pṛthāṃ vāg uvāca antarīkṣe saptāhajāte tvayi mandabuddhe |
jātaḥ putro vāsavavikramo 'yaṃ sarvān śūrān śātravān jeṣyatīti ||
قال سانجيا: «يا بليدَ الفهم! لما كنتَ ابنَ سبعةِ أيامٍ فقط، خاطب صوتٌ من السماء پِرِثا (كونتي) مُعلِنًا: ‘لقد وُلِد هذا الابنُ ببأسِ فاسافا (إندرا)؛ وسيقهرُ جميعَ الأعداءِ الأشدّاء.’»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how proclaimed destiny (a heavenly prediction of Arjuna’s Indra-like valor) does not remove the ethical burden of action: greatness is foretold, yet it must be enacted through courage, discipline, and alignment with dharma amid the moral complexity of war.
Sañjaya recalls an early prophecy spoken to Kuntī when Arjuna was seven days old: a voice from the sky foretold that her son, possessing Indra’s prowess, would defeat all heroic enemies—used here as a pointed reminder of Arjuna’s destined martial excellence.