कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
ततो युद्धम भूद् घोरं कर्णपाण्डवयोरमथे
tato yuddham abhūd ghoraṁ karṇa-pāṇḍavayor amathe
قال سانجيا: ثم اندلعت معركةٌ مروِّعة بين كارنا وأحد أبناء باندو—صدامٌ لا يُستطاع كبحه—تصعيدٌ في حرب كوروكشيترا، حيث تتصلّب الخصومة الشخصية والواجب حتى تصيرا عنفًا لا يعرف المساومة.
संजय उवाच
The verse underscores how, in a dharma-war, duty and long-standing enmity can culminate in an ‘unrestrainable’ confrontation—highlighting the ethical tension between righteous obligation (kṣatriya-dharma) and the tragic momentum of violence once war is joined.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that a fierce battle has erupted between Karṇa and a Pāṇḍava, signaling a decisive and escalating phase of combat in the Karṇa Parva.