काकोपमोपदेशः
The Crow-and-Swan Exemplum as Counsel to Karṇa
तमुद्यतगं दृष्टवा दण्डहस्तमिवान्तकम्
tam udyataṃ dṛṣṭvā daṇḍahastam ivāntakam | daṇḍadhārī yamarājaka-samaḥ sa gadām udyamya dṛṣṭaḥ | dharmarājena ca tava putre ’tyanta-vegaśālinī mahāśaktir nipātitā | sā prajvalitā guru-ulkā-samā dīpyamānā babhūva ||
قال سنجيا: فلما رآه قائمًا وسلاحه مرفوع—كأنما الموتُ نفسه بيده العصا، شبيهًا بيَما ملك العدل—ضرب «دارما-راجا» ابنَك بسلاح «شاكتي» عظيم شديد السرعة. وكان ذلك المقذوف المتّقد يلمع لمعانًا باهرًا كنيزكٍ عظيم مشتعل وهو يندفع إلى هدفه.
संजय उवाच
The verse frames battlefield violence within the moral imagery of daṇḍa (punishment) and Yama (justice): even in war, action is portrayed as accountable and ethically charged—power is legitimate when aligned with dharma and the restoration of order.
Sañjaya describes a combat moment: a warrior appears terrifying like Death/Yama with raised weaponry, and Dharmarāja (Yudhiṣṭhira) responds by hurling a blazing, fast mahāśakti at Dhṛtarāṣṭra’s son, shining like a great meteor.