Shloka 25
Chapter 12: Arjuna’s suppression of the Saṃśaptakas and duel with Aśvatthāmā
Drauṇi
त॑ दृष्टवा द्विरदं दूरात् क्षेमधूर्तिद्धिपस्थित: । आह्वयन्नभिदुद्राव प्रमना: प्रमनस्तरम्,उनके उस हाथीको दूरसे ही देखकर हाथीपर ही बैठे हुए महामना क्षेमधूर्तिने महामनस्वी भीमसेनको ललकारते हुए उनपर धावा किया सात्यकिं च ततस््तूर्ण केकयानां महारथ: । शरैरनेकसाहसैर्बाह्वोरुगसि चार्पयत् तदनन्तर केकय-महारथी विन्दने तुरंत ही सात्यकिकी दोनों भुजाओं और छातीमें कई हजार बाण मारे
taṁ dṛṣṭvā dviradaṁ dūrāt kṣemadhūrtir adhiṣṭhitaḥ | āhvayann abhidudrāva pramāṇaḥ pramanastaram || sātyakiṁ ca tataḥ tūrṇaṁ kekayānāṁ mahārathaḥ | śarair anekasāhasair bāhv-urugasi cārpayat ||
قال سنجيا: لما رأى ذلك الفيل من بعيد، اندفع كْشِمَذُورتي—وهو راكب على ظهر الفيل العظيم—مُطلقًا التحدّي بصوت عالٍ، ومهاجمًا بهيماسينا عالي الهمة هجومًا مباشرًا. ثم، من غير إبطاء، أمطر محارب العربة العظيم من الكيكايا ساتياكي بآلاف السهام، فغرسها في ذراعيه وصدره العريض.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethos of direct challenge and fearless engagement in battle, while implicitly reminding the listener that such prowess operates within the grave ethical atmosphere of war—where courage and aggression are inseparable from the consequences of harm.
Kṣemadhūrti, seated on an elephant, sees the opposing elephant from a distance and charges while challenging Bhīma. Immediately afterward, a Kekaya great warrior (noted in the accompanying Hindi as Vindana) showers Sātyaki with a massive volley of arrows, striking his arms and chest.