Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
सर्वपारशवीं चैव शक्ति शूर: सुदक्षिण: । सघपण्टां प्राहिणोद् घोरां क्रुद्धो गाण्डीवधन्चने,शूरवीर सुदक्षिणने कुपित होकर पूर्णतः लोहेकी बनी हुई घण्टायुक्त भयंकर शक्ति गाण्डीवधारी अर्जुनपर चलायी
sañjaya uvāca | sarvapāraśavīṃ caiva śaktiṃ śūraḥ sudakṣiṇaḥ | sa-ghaṇṭāṃ prāhiṇod ghorāṃ kruddho gāṇḍīvadhanvane ||
قال سانجيا: وقد استبدّ به الغضب، قذف سودكشينا الشجاع نحو أرجونا، حامل قوس غانديفا، «شاكتي» مروّعة—رمحًا حديديًّا صيغ كلّه من معدنٍ خالص وثُبّتت به جرسة. ويُبرز المشهد كيف يدفع الغيظ في ساحة القتال المحاربين إلى إطلاق أسلحةٍ متخصّصةٍ مهولة، فيثقل العبء الأخلاقي للعنف حتى وهو واقعٌ ضمن واجب الكشترية.
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) escalates conflict: even within the framework of kṣatriya warfare, wrath propels the use of increasingly fearsome weapons, reminding readers of the ethical gravity and consequences of violence.
Sañjaya narrates that Sudakṣiṇa, furious, throws a dreadful, bell-adorned iron śakti (spear-missile) at Arjuna, identified by his famed bow Gāṇḍīva.