Shloka 2
Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
किरन्निषुगणांस्तीक्ष्णान् स रश्मीनिव भास्कर: । तापयामास तत् सैन्यं देहं व्याधिगणो यथा,जैसे रोगोंका समुदाय शरीरको संतप्त कर देता है, उसी प्रकार अर्जुनने कौरवोंकी उस सेनाको अत्यन्त संताप दिया। जैसे सूर्य अपनी प्रचण्ड किरणोंका प्रसार करते हैं, उसी प्रकार वे तीखे बाणसमूहोंकी वर्षा करने लगे
kirann iṣugaṇāṁs tīkṣṇān sa raśmīn iva bhāskaraḥ | tāpayāmāsa tat sainyaṁ dehaṁ vyādhigaṇo yathā ||
قال سنجيا: «كان يُمطر وابلًا من السهام الحادّة، كالشمس حين تبثّ أشعّتها، فأحرق ذلك الجيش—كما تعذّب جماعاتُ الأسقام الجسدَ وتُلهبه».
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the devastating, body-afflicting reality of warfare through a medical simile (diseases tormenting the body), while also portraying the irresistible force of a great warrior’s action in a dharma-yuddha setting. It implicitly cautions that even ‘righteous’ war entails intense suffering.
Sañjaya describes Arjuna unleashing a fierce shower of sharp arrows upon the Kaurava forces, comparing his onslaught to the Sun’s burning rays and to diseases that inflame and torment the body.