Shloka 18
Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
ततो भोजो नरव्याप्रो दुर्धर्ष कुरुसत्तमम् | अविध्यत् तूर्णमव्यग्रो दशभि: कड्कपत्रिभि:,तब पुरुषसिंह कृतवर्माने कुरुकुलके श्रेष्ठ एवं दुर्धर्ष वीर अर्जुनको कंकपत्रयुक्त दस बाणोंद्वारा तुरंत ही घायल कर दिया। उस समय उसके मनमें तनिक भी व्यग्रता नहीं हुई
tato bhojo naravyāghro durdharṣaḥ kurusattamam | avidhyat tūṛṇam avyagro daśabhiḥ kaṅkapatribhiḥ ||
قال سانجيا: ثم إن كريتافَرما من سلالة البهوجا—أسدٌ بين الرجال، عسيرُ المراس—أصاب سريعًا أرجونا، أكرمَ الكورو وأشدَّهم بأسًا، بعشر سهامٍ مُريَّشة بريش البلشون. ومع أنه جرحه، لم يبدُ على ذهنه أدنى اضطراب.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadiness (avyagratā) as a warrior-virtue: even while inflicting or receiving harm in a righteous battle, one should remain composed and focused on duty rather than being driven by agitation, fear, or rage.
Sañjaya reports that Kṛtavarmā, a formidable Bhoja warrior, quickly wounds Arjuna—described as the foremost of the Kurus—with ten feather-fletched arrows, doing so without any sign of mental disturbance.