Shloka 366
धृतराष्ट्रस्य मूर्च्छा तथा द्रोणविषयकप्रश्नाः
Dhṛtarāṣṭra’s Fainting and Questions Concerning Droṇa
नाहं मृष्ये हतं द्रोणं सिंहद्विरदविक्रमम् । सिंह और हाथीके समान पराक्रमी, उदार, लज्जाशील और किसीसे पराजित न होनेवाले पुरुषसिंह द्रोणका वध मैं नहीं सहन कर सकता
nāhaṁ mṛṣye hataṁ droṇaṁ siṁha-dvirada-vikramam |
قال دِهرتراشترا: «لا أطيق أن أسمع أن درونا قد قُتل—درونا الذي كانت بأسالته كبأس الأسد والفيل.» تُبرز هذه المرثية حزنَ الملك وتعلّقه في خضمّ الحرب، حيث إن سقوط المعلّم الموقّر يغدو صدمةً أخلاقيةً وعاطفيةً لا تُحتمل.
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how attachment and reverence shape moral perception in war: the death of a revered, powerful teacher is not merely a tactical event but an ethical-emotional rupture, revealing the human cost of adharma-driven conflict.
Dhṛtarāṣṭra reacts with anguish upon hearing that Droṇa has been killed, describing him with a heroic epithet—lion-and-elephant-like in valor—indicating both Droṇa’s stature and the shock his fall causes in the Kaurava camp.