Shloka 37
मद्यपो भिन्नमर्याद: कृतघ्नो भर्त॒निन्दक: । तेषां गतिमियां क्षिप्रं न चेद्धन्यां जयद्रथम्,जो नृशंस स्वभावका मनुष्य शरणागत, साधुपुरुष तथा आज्ञापालनमें तत्पर रहनेवाले पुरुषको त्यागकर उसका भरण-पोषण नहीं करता, जो उपकारीकी निन्दा करता है, पड़ोसमें रहनेवाले योग्य व्यक्तिको श्राद्धका दान नहीं देता और अयोग्य व्यक्तियोंको तथा शूद्राके स्वामी ब्राह्मणको देता है, जो मद्य पीनेवाला, धर्म-मर्यादाको तोड़नेवाला, कृतघ्न और स्वामीकी निन््दा करनेवाला है--इन सभी लोगोंको जो दुर्गति प्राप्त होती है, उसीको मैं भी शीघ्र ही प्राप्त करूँ; यदि कल जयद्रथका वध न कर डालूँ
arjuna uvāca | madyapo bhinnamaryādaḥ kṛtaghno bhartanindakaḥ | teṣāṃ gatim imāṃ kṣipraṃ na ced dhanyāṃ jayadratham ||
قال أرجونا: «إن لم أقتلْ جَيدَرَثا بحلول الغد، فلتصبني سريعًا نفسُ العاقبةِ المروِّعة التي تنالُ شُرّابَ المسكر، والمتجاوزين حدودَ الدارما، والجاحدين، والذين يسبّون مُحسِنَهم وسيّدَهم.»
अजुन उवाच
Educational Q&A
Arjuna frames his vow in ethical terms: failure to uphold a solemn commitment in a righteous cause is treated as morally ruinous, comparable to notorious breaches of dharma such as ingratitude, transgression, and reviling one’s protector.
After the events surrounding Abhimanyu’s death, Arjuna publicly declares a time-bound vow: he will kill Jayadratha by the next day, or accept for himself the disgraceful fate reserved for grievous wrongdoers.