Jayadrathasya śoka-bhaya-vilāpaḥ — Droṇena āśvāsanaṃ ca
Jayadratha’s lament and Droṇa’s reassurance
कि कुर्म: काम॑ कामा्ह कामाज्जातो<सि पुत्रक | करिष्यामि प्रियं सर्व ब्रूहि स्थाणो यदिच्छसि,“अपने अभीष्ट मनोरथको प्राप्त करनेयोग्य पुत्र! तुम मेरे मानसिक संकल्पसे उत्पन्न हुए हो। मैं तुम्हारी कौन-सी कामना पूर्ण करूँ? स्थाणो! तुम जो कुछ चाहते हो, बतलाओ। मैं तुम्हारा सम्पूर्ण प्रिय कार्य करूँगा"
kiṁ kurmaḥ kāmaṁ kāmāḥ kāmāj jāto ’si putraka | kariṣyāmi priyaṁ sarvaṁ brūhi sthāṇo yad icchasi ||
قال نارادا: «ماذا أصنع لك؟ يا بُنيَّ الحبيب، لقد نشأتَ من رغبة نفسي وقصدي. فقل لي، يا سْثَانُو، ماذا تشتهي؛ فسأُنجز لك كلَّ ما يسرّك سرورًا تامًّا».
नारद उवाच
The verse frames a moral moment: when power to grant wishes is offered, the recipient’s choice becomes ethically decisive. It highlights responsibility in desire—what one asks for shapes one’s path and consequences.
Nārada addresses a son called Sthāṇu, stating that the child has arisen from his mental resolve/wish, and offers to fulfill any desired request, inviting him to state what he wants.