Shloka 7
जयद्रथवध-प्रतिज्ञा
Arjuna’s Vow to Neutralize Jayadratha
स तीर्त्वा दुस्तरं वीरो द्रोणानीकमहार्णवम् । प्राप्प दौ:शासनिं कार्ष्णि: प्राप्तो वैवस्वतक्षयम्,“जिस वीर अर्जुनकुमारने युद्धस्थलमें हमारे अत्यन्त शत्रु द:ःशासनको सामने आनेपर शीघ्र ही अपने बाणोंसे अचेत करके भगा दिया, वही महासागरके समान दुस्तर द्रोणसेनाको पार करके भी दुःशासनपुत्रके पास जाकर यमलोकमें पहुँच गया
sa tīrtvā dustaraṃ vīro droṇānīkamahārṇavam | prāpya dauḥśāsaniṃ kārṣṇiḥ prāpto vaivasvatakṣayam ||
قال سَنجايا: لما اجتاز ذلك البطلُ المحيطَ العسير—جيشَ دْرونا العظيم—بلغ كَارْشْنِي (أبهِمانيو) ابنَ دُحْشاسَنَة؛ وفي بلوغه ذاك لقي نهايته في مملكة فَيْفَسْوَتَة (يَما).
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tragedy of battle: even extraordinary courage and martial excellence may be overcome when opponents abandon fairness. It implicitly contrasts heroic dharma (bravery, perseverance) with the adharma of overwhelming a lone warrior, culminating in death despite merit.
Sañjaya reports that Kārṣṇi (Abhimanyu) successfully breaks through Droṇa’s formidable, ocean-like host, reaches Duḥśāsana’s son in combat, and there meets death—signaling the turning point where Abhimanyu, though victorious in penetration, is ultimately slain.