अभिमन्युवधः
Abhimanyu’s Fall and the Battlefield Aftermath
मार्तिकावतकं भोजं तत: कुज्जरकेतनम् | क्षुरप्रेण समुन्मथ्य ननाद विसृजन् शरान्,तत्पश्चात् हाथीके चिह्नसे युक्त ध्वजावाले मार्तिकावतक नरेश भोजको एक क्षुरप्रद्वारा नष्ट करके अभिमन्युने बाणोंकी वर्षा करते हुए सिंहनाद किया
sañjaya uvāca |
mārtikāvatakaṃ bhojaṃ tataḥ kujjaraketanam |
kṣurapreṇa samunmathya nanāda visṛjan śarān ||
قال سنجيا: ثم إن أبهيمانيو صرع بُهوجا من مارتِكافَتَه—وكانت رايته تحمل شعار الفيل—بسهمٍ حادٍّ كحدِّ الموسى؛ ثم، وهو يطلق وابلَ السهام، زأر زئيرَ الأسد.
संजय उवाच
The verse highlights disciplined martial excellence and fearless resolve in battle, while implicitly reminding the reader that such displays occur within a larger ethical tension of war—where power must be weighed against dharma and proper conduct.
Sañjaya reports that Abhimanyu strikes down a warrior named Bhoja from Mārtikāvata, identified by an elephant-emblem banner, using a razor-edged arrow; after this decisive hit, Abhimanyu roars and continues firing a volley of arrows.