Cakravyūha-saṃkalpaḥ, Saṃśaptaka-āhvānaṃ, Saubhadra-vikrīḍitam
Drona Parva, Adhyāya 32
युयुधानप्रभृतयो माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ | ते समेत्य सुसंरब्धा: सहिता: पुरुषर्षभा:,सात्यकि आदि महार॒थी तथा पाण्डुकुमार माद्रीपुत्र नकुल-सहदेव--ये सभी पुरुषश्रेष्ठ वीर परस्पर मिलकर एक साथ अत्यन्त क्रोधमें भरकर बड़े-बड़े धनुर्धरोंसे सुरक्षित हो द्रोणाचार्यकी सेनाको विदीर्ण कर डालनेकी इच्छासे उसपर टूट पड़े। वे भीम आदि सभी महारथी अत्यन्त पराक्रमी थे
sañjaya uvāca | yuyudhāna-prabhṛtayo mādrī-putrau ca pāṇḍavau | te sametya su-saṃrabdhāḥ sahitāḥ puruṣa-ṛṣabhāḥ |
قال سنجيا: يتقدّمهم يويودhana (ساتياكي)، ومعه ابنا مادري من بين الباندافا (ناكولا وسهاديفا)، اجتمع أولئك الأبطال، ثيران الرجال. متّحدين ومتأجّجين غضبًا، اندفعوا بعزمٍ على شقّ صفّ درونا القتالي—صورةٌ لبأسٍ جماعي تحرّكه الوفاء لقضيتهم وأخلاق الحرب الكئيبة، حيث تُطلب النيّة العادلة بوسائل عنيفة.
संजय उवाच
The verse highlights disciplined unity among warriors: when leaders and allies act in concert, their resolve becomes formidable. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s tension—pursuit of a perceived righteous aim (dharma) still unfolds through the harsh instruments of war, demanding self-control even amid anger.
Sañjaya describes Sātyaki (Yuyudhāna) and the twin Pāṇḍavas Nakula and Sahadeva assembling with other heroes, united and inflamed with battle-fury, and charging with the intention of breaking into Droṇa’s forces/battle-array.