Shloka 62
Droṇa-parva Adhyāya 25 — Bhīma’s Disruption of Elephant Formations and Bhagadatta’s Shock Advance
उस समय उस राक्षसको क्रोधमें भरे हुए अलम्बुष नामक राक्षसने ही अनेकानेक युद्धोंमें उपयोगी नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्रोंद्वारा गहरी चोट पहुँचायी ।। तयोस्तदभवद् युद्ध रक्षोग्रामणिमुख्ययो: । तादृग् यादृक् पुरावृत्तं शम्बरामरराजयो:,उन दोनों श्रेष्ठ राक्षसयूथपतियोंमें वैसा ही युद्ध हुआ, जैसा कि पूर्वकालमें शम्बरासुर तथा देवराज इन्द्रमें हुआ था
tayoḥ tad abhavad yuddhaṃ rakṣogrāmaṇi-mukhyayoḥ | tādṛg yādṛk purāvṛttaṃ śambarāmararājayoḥ ||
قال سنجيا: عندئذٍ إنّ الراکشسا المسمّى ألامبوشا، وقد امتلأ غضبًا، ألحق بذلك الراکشسا جراحًا غائرةً بأسلحة شتّى نافعةٍ في ضروب القتال. ثم نشبت بين قائدي جموع الراکشسا، وهما من أبرزهما، معركةٌ كالمعركة المشهورة قديمًا بين شَمبَرا الأَسورا وإندرا ملك الآلهة—عنيفة، متكافئة، تقودها السخطُ والبأسُ في ظلمة الحرب الأخلاقية.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses a mythic comparison to highlight how war amplifies wrath and rivalry: even among non-human warriors, leadership and prowess can mirror legendary conflicts, reminding the listener that violence tends to repeat archetypal patterns rather than resolve deeper causes.
Sañjaya reports that two foremost rākṣasa commanders engage in a fierce duel, and he characterizes its intensity by likening it to the ancient battle between Śambara and Indra.