द्रोणवध-प्रश्नः
Droṇa’s Fall: Dhṛtarāṣṭra’s Inquiry
त॑ विराटो<न्वयाच्छीघ्रं सह सर्वर्महारथै: । केकयाश्र शिखण्डी च धृष्टकेतुस्तथैव च
tato virāṭo 'nvayāc chīghraṃ saha sarvair mahārathaiḥ | kekayāś ca śikhaṇḍī ca dhṛṣṭaketuś tathaiva ca ||
قال سانجيا: ثم اندفع فيرَاطَةُ سريعًا، ومعه جميعُ عِظامِ فرسانِ العَرَبات؛ وتقدّمَ الكِكَيَةُ كذلك، ومعهم شيخَنْدي، وكذلك دْهْرِشْتَكيتو.
संजय उवाच
The verse highlights the ethical weight of collective responsibility in war: leaders and allied champions must act decisively and in coordination, reflecting kṣatriya-duty and loyalty amid a morally complex conflict.
Sañjaya reports that King Virāṭa swiftly advances in battle along with the elite chariot-warriors; the Kekaya contingent, Śikhaṇḍī, and Dhṛṣṭaketu also move forward, indicating a coordinated push by Pāṇḍava-aligned forces.