Shloka 13
द्रोणवध-प्रश्नः
Droṇa’s Fall: Dhṛtarāṣṭra’s Inquiry
ललामैहरिभिर्युक्त: सर्वशब्दक्षमैर्युधि । राज्ञां मध्ये महेष्वास: शान्तभीरभ्यवर्तत,वे “ललाम'* और “हरि संज्ञावाले घोड़ोंसे, जो सब प्रकारके शब्दोंको सुनकर उन्हें सहन करनेमें समर्थ थे, सुशोभित हो रहे थे। उस युद्धस्थलमें समस्त राजाओंके मध्यभागमें महाधनुर्थर राजा ट्रुपद निर्भय होकर द्रोणाचार्यका सामना करनेके लिये आये
lalāmair haribhir yuktaḥ sarvaśabdakṣamair yudhi | rājñāṁ madhye maheṣvāsaḥ śāntabhīr abhyavartata ||
قال سانجيا: مزدانًا بالرايات، ومقرونًا بخيولٍ شهباء مُدرَّبة على احتمال كل ضجيجٍ في ساحة الوغى، تقدّم الرامي العظيم في وسط الملوك. هادئًا ثابت الجأش لا يعرف الخوف، مضى ليلاقي دروناآچاريا وجهًا لوجه.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a warrior ideal: steadiness (śānta) and fearlessness amid chaos. Ethical strength is shown not by absence of danger, but by disciplined composure while facing it.
Sañjaya describes a great archer advancing among the assembled kings, his chariot marked by banners and drawn by well-trained tawny horses, as he moves forward on the battlefield to confront Droṇācārya.