Shloka 1126
स ददाति मनुष्येभ्य: स चैवाक्षिपते पुन: । वे ही प्रसन्न होनेपर मनुष्योंको आयु, आरोग्य, ऐश्वर्य, धन और प्रचुरमात्रामें मनोवांछित पदार्थ देते हैं तथा वे ही कुपित होनेपर फिर उन सबका संहार कर डालते हैं
sa dadāti manuṣyebhyaḥ sa caivākṣipate punaḥ | te hi prasannaḥ bhūtvā manuṣyān āyuḥ ārogyaṃ aiśvaryaṃ dhanaṃ ca pracuramātrāyāṃ manovāñchitān padārthān dadati tathā te eva kupitāḥ bhūtvā punaḥ teṣāṃ sarveṣāṃ saṃhāraṃ karoti |
قال فياسا: إنهم يُعطون البشر، ثم يعاودون فيسلبون. فإذا رضوا منحوا الناس طولَ العمر، والعافية، والسلطان، والمال، ولذّاتٍ وافرةً مما تشتهيه النفوس؛ وإذا غضبوا فإن القوى نفسها تُهلك ذلك كلَّه من جديد.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Worldly goods—life, health, power, and wealth—are not absolute possessions; they depend on higher forces and can be withdrawn. Therefore one should cultivate dharma, restraint, and humility rather than pride in prosperity.
Vyāsa states a general principle about the powers that govern human fortune: when pleased they grant blessings, and when angered they remove them. The statement functions as a moral reflection within the larger war narrative, reminding listeners that success and ruin can turn swiftly.