Shloka 52
नासुरा न च गन्धर्वा न पिशाचा न राक्षसा: । न सर्पा यक्षपतगा न मनुष्या: कथंचन,“मेरे द्वारा प्रयोग किये हुए इस अस्त्रको असुर, गन्धर्व, पिशाच, राक्षस, सर्प, यक्ष, पक्षी और मनुष्य किसी तरह भी व्यर्थ नहीं कर सकते थे, तो भी यह प्रज्वलित अस्त्र केवल एक अक्षौहिणी सेनाको जलाकर शान्त हो गया
na1sur1 na ca gandharv1 na pib1c1 na r1k 63as1 25 | na sarp1 yak 63apatag1 na manu 63y1 25 katha 43cana ||
قال سَنْجَيا: «لا الآسورا ولا الغندهرفا، لا البيشاتشا ولا الراكشاسا؛ ولا الحيّات ولا الياكشا ولا الطير ولا البشر—لم يكن لأحدٍ أن يجعل السلاح الذي أطلقته باطلاً بأي وجه. ومع ذلك فإن ذلك المقذوف المتّقد، بعدما أحرق أكشوهِني واحدة من الجند فحسب، هدأ وسكن.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse stresses the overwhelming potency attributed to astras in the epic worldpower that ordinary beings across realms cannot neutralizeyet it also hints at a moral and cosmic limit: even the fiercest weapon does not act without measure, and its destructive course can end once its destined effect is fulfilled.
Sanjaya reports that a blazing weapon previously discharged was considered impossible to thwart by any class of beings (from demons to humans). Nevertheless, after consuming only one ak 63auhi 472b of soldiers, it quieted down, indicating the weapons cessation after a bounded, specific devastation.