Previous Verse
Next Verse

Shloka 986

क्रोध॑ परममातस्थौ समरे रुधिरोक्षित: । नरेश्वर! दो ही घड़ीमें पुन: सचेत हो खूनसे लथपथ हुए अश्वत्थामाने उस समरांगणमें अत्यन्त क्रोध प्रकट किया

sañjaya uvāca | krodhaḥ paramam ātasthau samare rudhirokṣitaḥ | nareśvara |

قال سانجيا: أيها الملك، وقد اغتسل بالدم في ساحة القتال، استسلم لأقصى الغضب. وفي زمنٍ يسير، لما أفاق من جديد، أظهر أشڤتّھاما—وهو ملطّخ بالدم—سخطًا عظيمًا في ذلك الميدان.

क्रोधःanger
क्रोधः:
Karta
TypeNoun
Rootक्रोध
FormMasculine, Nominative, Singular
परमम्supreme, extreme
परमम्:
Karma
TypeAdjective
Rootपरम
FormNeuter, Accusative, Singular
आतस्थौstood up; took position; arose
आतस्थौ:
TypeVerb
Rootस्था
FormPerfect (Liṭ), 3rd, Singular, Parasmaipada
समरेin battle
समरे:
Adhikarana
TypeNoun
Rootसमर
FormMasculine, Locative, Singular
रुधिर-उक्षितःsprinkled/covered with blood
रुधिर-उक्षितः:
Karta
TypeAdjective
Rootरुधिर-उक्षित
FormMasculine, Nominative, Singular

संजय उवाच

S
Sañjaya
N
Nareśvara (the king, i.e., Dhṛtarāṣṭra)
B
battlefield (samara)

Educational Q&A

The verse highlights the moral danger of krodha (wrath): in the midst of bloodshed, anger can become ‘parama’ (extreme) and overtake judgment, pushing one toward further harmful action. It implicitly contrasts the need for restraint and discernment with the intoxicating momentum of violence in war.

Sañjaya reports to the king that, on the battlefield and covered in blood, the warrior in view is seized by intense anger. In the surrounding Drona-parvan context, this description aligns with the escalating ferocity of late-war encounters, often associated by commentators and many recensions with Aśvatthāmā’s rage after grievous losses.