Shloka 55
(कम्पयन् मेदिनीं सर्वा त्रासयंश्व॒ चमूं तव । शड्खशब्दं महत् कृत्वा भुजशब्दं च पाण्डव: ।। पाण्डुपुत्र भीम बड़े जोरसे शंख बजाकर और भुजाओंद्वारा ताल ठोंककर सारी पृथ्वीको कँपाते और आपकी सेनाको भयभीत करते हुए चले। तस्य शड्ूखस्वनं श्रुत्वा बाहुशब्दं च तावका: । समन्तात् कोष्ठकीकृत्य शरब्रातैरवाकिरन् ।।) उनकी शंखध्वनि तथा भुजाओंद्वारा ताल ठोंकनेका शब्द सुनकर आपके सैनिकोंने उन्हें चारों ओरसे घेर लिया और उनपर बाणोंकी वर्षा आरम्भ कर दी। स एनमिषुजालेन लघुत्वाच्छीघ्रविक्रम: । निमेषमात्रेणासाद्य कुन्तीपुत्रो5भ्यवाकिरत्,शीघ्रतापूर्वक पराक्रम प्रकट करनेवाले कुन्तीकुमार भीमसेनने पलक मारते-मारते अश्वत्थामाके पास पहुँचकर बड़ी फुर्तीसे अपने बाणोंका जाल-सा बिछाते हुए उसे ढक दिया
kampayan medinīṁ sarvāṁ trāsayaṁś ca camūṁ tava | śaṅkhaśabdaṁ mahāt kṛtvā bhujāśabdaṁ ca pāṇḍavaḥ || tasya śaṅkhasvanaṁ śrutvā bāhuśabdaṁ ca tāvakāḥ | samantāt koṣṭhakīkṛtya śaravrātair avākiran || sa enam iṣujālena laghutvāc chīghravikramaḥ | nimeṣamātreṇāsādya kuntīputro ’bhyavākirat ||
إنّ بهيما ابن باندو نفخ في صَدَفته نفخًا عظيمًا، وضرب بعضديه ضربًا مدوّيًا، فاهتزّت الأرض كلّها ودبّ الرعب في جيشك. فلما سمع جنودك زئير الصدفة ودويّ ضرب الذراعين، أحاطوا به من كل جانب وأمطروه بوابلٍ من السهام. غير أنّ بهيما ابن كونتي—سريع الحركة خاطف البأس—بلغ خصمه في لمح البصر، وببسطٍ عاجلٍ من النبال كالشبكة غطّاه تغطيةً تامّة.
अजुन उवाच