Shloka 26
“इस संसारमें मुझसे या अर्जुनसे बढ़कर दूसरा कोई अस्त्रवेत्ता कहीं नहीं है। आज मैं शत्रुकी सेनामें घुसकर प्रकाशमान अंशुधारियोंके बीच अंशुमाली सूर्यके समान तपता हुआ देवनिर्मित अस्त्रोंका प्रयोग करूँगा ।। भृशमिष्वसनादद्य मत्प्रयुक्ता महाहवे | दर्शयन्त: शरा वीर्य प्रमथिष्यन्ति पाण्डवान्,“आज महासमरमें धनुषसे मेरे द्वारा छोड़े हुए बाण मेरा महान् पराक्रम दिखाते हुए पाण्डवयोद्धाओंको मथ डालेंगे
sañjaya uvāca | asmin saṃsāre mayā vā arjunena vā vardhako 'nyo nāsti kaścid astravettā kvacit | adya śatru-senāṃ praviśya prakāśamānāṃśudhārīṇāṃ madhye 'ṃśumālī sūrya iva tapan deva-nirmita-astrāṇāṃ prayogaṃ kariṣyāmi || bhṛśam iṣv-asanād adya mat-prayuktā mahāhave | darśayantaḥ śarā vīryaṃ pramathiṣyanti pāṇḍavān ||
قال سانجيا: «في هذا العالم لا يوجد سيّدٌ للأسلحة أعظم منّي أو من أرجونا. اليوم سأقتحم صفوف جيش العدو، متّقدًا كالشمس المضيئة بين ومضات السهام، وسأطلق الأسلحة السماوية (الأسترا) المصنوعة بصنعة الآلهة. اليوم، في المعركة العظمى، ستُظهر السهام التي أُطلقها من قوسي بأسِي، وستسحق محاربي الباندافا.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how pride in skill and the urge to dominate can intensify violence: mastery of weapons, especially divine missiles, becomes ethically charged when driven by boastful self-assertion rather than restraint and right purpose.
A warrior (as reported by Sanjaya) proclaims unmatched expertise in weaponry—comparing himself with Arjuna—and vows to enter the opposing ranks, blazing like the sun, and to deploy celestial weapons so that his arrows will overpower the Pandava fighters.