Shloka 11
विधर्मकाणि कुर्वन्ति तथा परिभवन्ति च । तदिदं पार्षतेनेह महदाधर्मिकं कृतम्,“लोग काम, क्रोध, अज्ञान, हर्ष अथवा बालोचित चपलताके कारण धर्मके विरुद्ध कार्य करते तथा श्रेष्ठ पुरुषोंका अपमान कर बैठते हैं। क्रूर एवं दुरात्मा द्रुपदपुत्रने निश्चय ही मेरी अवहेलना करके यह महान् पाप कर्म कर डाला है। अतः उस धृष्टद्युम्नको उस पापका अत्यन्त भयंकर परिणाम भोगना पड़ेगा
vidharmakāṇi kurvanti tathā paribhavanti ca | tad idaṃ pārṣateneha mahad ādharmikaṃ kṛtam ||
قال سنجيا: إن الناس، حين تدفعهم الشهوة والغضب والجهل والنشوة أو خِفّة الصِّبا، يرتكبون أفعالًا مناقضة للدارما، بل يقعون في ازدراءٍ مهينٍ لأهل الفضل. وهنا، فإن ابن بارشَتا (دِهْرِشْتَديومْنا) قد أتى حقًّا بفعلٍ عظيمٍ من الأدهارما—عملٍ موسومٍ بسوءٍ فادحٍ في اللياقة وبانتهاكٍ أخلاقي جسيم.
संजय उवाच
Educational Q&A
When people abandon dharma, they not only commit wrongful acts but also lose reverence and commit disrespect; such adharma is portrayed as grave and ethically condemnable, implying severe consequences.
Sanjaya characterizes an action attributed to Dhṛṣṭadyumna (called ‘Pārṣata’) as a major breach of dharma, framing it as an act of contempt and moral violation within the war’s unfolding events.