Shloka 5
द्रोणस्य सुपर्णव्यूहः — युधिष्ठिरप्रत्यव्यूहः
Droṇa’s Suparṇa Formation and Yudhiṣṭhira’s Counter-array
तब श्रीकृष्णने मुसकराकर अर्जुनकी मंगलकामना करते हुए उनका अभिनन्दन किया और दुर्धर्ष वीर अर्जुनने जहाँ-जहाँ जानेकी इच्छा की, वहीं-वहीं उस रथको पहुँचाया ।। स रथो भ्राजते>त्यर्थमुह्यामानो रणे तदा । उह्यूमानमिवाकाशे विमान पाण्डुरैरहयै:,रणभूमिमें श्वेत घोड़ोंद्वारा खींचा जाता हुआ वह रथ उस समय आकाशमें उड़नेवाले विमानके समान अत्यन्त शोभा पा रहा था
sa ratho bhrājate ity artha-muhyamāno raṇe tadā | ūhyamānam ivākāśe vimānaṁ pāṇḍurair aśvaiḥ ||
قال سنجيا: في تلك المعركة كان العَرَبَةُ تتلألأ ببهاءٍ يعسر معه إدراك تمام رونقها. وكانت تُساق عبر ساحة القتال بخيولٍ بيضاء شاحبة، فتبدو كأنها «فيمانا» سماوية تمخر عباب السماء—وهي صورةٌ تُبرز كيف أن هداية كريشنا الثابتة المباركة مكّنت أرجونا من أن يُحمل إلى حيث شاء، وسط وطأة الامتحان الأخلاقي الذي تفرضه الحرب.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how righteous purpose in a crisis is strengthened by steady, auspicious guidance: Arjuna’s effectiveness and freedom of movement are portrayed as flourishing under Kṛṣṇa’s direction, suggesting that clarity and success in dharmic action arise when will is aligned with wise leadership.
Sañjaya describes the extraordinary splendor and swift movement of Arjuna’s chariot in battle. Drawn by white horses, it appears like a vimāna in the sky, emphasizing its brilliance and the remarkable way it carries Arjuna wherever he intends to go.