Shloka 7
विमुखानीह सैन्यानि हतं दृष्टवा घटोत्कचम् । वयं च भृशमुद्विग्ना हैडिम्बेस्तु निपातनात्,“घटोत्कचको मारा गया देख हमारी सेनाएँ यहाँ युद्धसे विमुख होकर भागी जा रही हैं। हिडिम्बाकुमारके धराशायी होनेसे हमलोग भी अत्यन्त उद्विग्न हो उठे हैं
sañjaya uvāca |
vimukhānīha sainyāni hataṃ dṛṣṭvā ghaṭotkacam |
vayaṃ ca bhṛśam udvignā haiḍimbes tu nipātanāt ||
قال سنجيا: «لما رأوا غاتوتكاتشا صريعًا، انصرفت الجيوش هنا عن القتال وتراجعت في فوضى. ونحن أيضًا قد اضطربنا اضطرابًا شديدًا، لأن ابن هيديمبا قد سقط.»
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a dharma-framed war, collective morale is fragile: the fall of a single formidable warrior can dissolve courage and discipline, showing how fear and sorrow can overpower proclaimed duty and reshape ethical and strategic choices.
Sañjaya reports that, after Ghaṭotkaca is seen slain, the troops on the field turn away and retreat; he adds that they are intensely disturbed because the son of Hiḍimbā has been brought down.