Shloka 35
ते दीप्तजिद्दानलतीकक्षणदंष्टा विभीषणा: शैलनिकाशकाया: । नभोगता: शक्तिविषक्तहस्ता मेघा व्यमुज्चन्निव वृष्टिमुग्राम्,पर्वतके समान विशाल शरीरवाले और प्रज्वलित जिह्_लासे आग उगलनेवाले तीखी दाढ़ोंसे युक्त भयानक राक्षस हाथोंमें शक्ति लिये आकाशमें पहुँचकर मेघोंके समान कौरवदलपर शश्त्रोंकी उग्र वर्षा करने लगे
te dīptajihvādānalatīkṣaṇadaṃṣṭrā vibhīṣaṇāḥ śailanikāśakāyāḥ | nabhogatāḥ śaktivisaktahastā meghā vyamuñcann iva vṛṣṭim ugrām ||
قال سَنجايا: إن أولئك الرّاكشَسا المرعبين—أجسادهم كالجِبال، وألسنتهم متّقدة تقذف نارًا، وأنيابهم حادّة—ارتفعوا في السماء وفي أيديهم رماح الشَّكتي، ثم أخذوا، كالسُّحُب العاصفة، يسكبون على جيش الكورَڤا مطرًا عاتيًا من السلاح.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dehumanizing momentum of war: once violence escalates, it appears as an unstoppable natural force (cloudburst), overwhelming ethical restraint and spreading terror across armies.
Sañjaya describes terrifying rākṣasas, mountain-like in size, rising into the sky with spears and unleashing a fierce shower of weapons upon the Kaurava forces, compared to storm-clouds pouring heavy rain.