Shloka 5
Śiva’s Battlefield Manifestation and Vyāsa’s Śatarudrīya Exposition (शिवप्रादुर्भावः शतरुद्रीयव्याख्यानम्)
तान् दृष्टवा पततस्तूर्ण शैनेय: परवीरहा । प्रत्यगृह्नान्महाबाहु: प्रमुऊचन् विशिखान् बहून्,तब शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले महाबाहु शिनिपौत्र सात्यकिने उन लोगोंको अपनेपर धावा करते देख स्वयं भी तुरंत ही बहुत-से बाणोंका प्रहार करते हुए उनका स्वागत किया
tān dṛṣṭvā patatas tūrṇaṃ śaineyaḥ paravīrahā | pratyagṛhṇān mahābāhuḥ pramumuñcan viśikhān bahūn ||
قال سنجيا: لما رآهم يندفعون مسرعين، واجههم شَينيَة ساتياكي—قاتل أبطال الأعداء—مواجهةً مباشرة. فاستقبلهم ذلك العظيمُ الساعدين بإطلاق وابلٍ من السهام، يردّ القوةَ بقوةٍ منضبطة وسط مقتضيات ساحة القتال.
संजय उवाच
Educational Q&A
In the battlefield setting, the verse highlights kṣatriya-dharma: when aggression comes, a warrior must respond with steadiness and skill rather than panic. Ethical restraint here is not passivity but disciplined, proportionate action aligned with one’s duty.
A group of foes charges at Sātyaki. He sees their rapid advance and immediately counters by shooting many arrows, effectively receiving their attack and meeting it with a strong defensive-offensive response.