Shloka 6
द्रोणपुत्रस्याग्नेयास्त्रप्रयोगः — अर्जुनस्य ब्राह्मास्त्रप्रतिघातः — व्यासोपदेशः
Aśvatthāmā’s Agneyāstra, Arjuna’s Brāhmāstra Counter, and Vyāsa’s Instruction
ततो द्रोणं महाराज पाञज्चाल्य: पठ्चभि: शरै: । विव्याध हृदये तूर्ण सिंहनादं ननाद च,महाराज! उस समय धृष्टद्युम्नने द्रोणाचार्यकी छातीमें तुरंत ही पाँच बाण मारे और सिंहके समान गर्जना की
tato droṇaṃ mahārāja pāñcālyaḥ pañcabhiḥ śaraiḥ | vivyādha hṛdaye tūrṇaṃ siṃhanādaṃ nanāda ca ||
قال سانجيا: ثمّ، أيها الملك، إنّ أمير البانچالا (دھṛṣṭadyumna) طعن درونا سريعًا في موضع القلب بخمسة سهام، وزأر زئير الأسد—تحدٍّ حربيّ قصد به زعزعة عزيمة العدوّ وسط واجبات الحرب العادلة وإن كانت رهيبة.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its stark form: in war, a warrior must act decisively and fearlessly, using both skill and morale-shaping displays (like a lion-roar). It also underscores the ethical tension of battle—duty-driven violence performed within the accepted codes of the battlefield.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Dhṛṣṭadyumna, the Pāñcāla prince, quickly shoots Droṇa with five arrows aimed at the chest/heart-region and then roars like a lion, signaling challenge and attempting to intimidate and rally forces in the ongoing combat.