Shloka 24
Saṃśaptakas in Candrārdha-vyūha; Arjuna’s Devadatta and the Traigarta Rout
Chapter 17
यज्वान: पुत्रिणो लोक्या: कृतकृत्यास्तनुत्यज: । योक्ष्यमाणास्तदा55त्मानं यशसा विजयेन च,उन सबने पूर्वकालमें यज्ञोंका अनुष्ठान किया था, वे सभी पुत्रवान् तथा पुण्यलोकोंमें जानेके अधिकारी थे, उन्होंने अपने कर्तव्यको पूरा कर लिया था। वे हर्षपूर्वक युद्धमें अपने शरीरका त्याग करनेको उद्यत थे और अपने-आपको यश एवं विजयसे संयुक्त करने जा रहे थे
sañjaya uvāca | yajvānāḥ putriṇo lokyāḥ kṛtakṛtyās tanutyajaḥ | yokṣyamāṇās tadātmānaṃ yaśasā vijayena ca ||
قال سانجيا: لقد أقاموا القرابين في الأزمنة الماضية؛ وكانوا رجالًا رُزقوا أبناءً ويستحقّون بلوغ العوالم ذات الفضل. وبعد أن أدّوا واجبهم، كانوا آنذاك—بقلوبٍ فرِحة—مستعدّين لبذل أجسادهم في ساحة القتال، يلتمسون أن يقترنوا بالمجد والنصر.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames battlefield death through a dharmic lens: those who have lived rightly—performing sacrifices, sustaining lineage, and completing obligations—can face death without inner conflict, aiming for honorable renown and the fruits of merit.
Sañjaya describes the warriors’ mindset at that moment: they are portrayed as accomplished men, prepared to enter combat and, if necessary, to relinquish their bodies, expecting fame, victory, and auspicious posthumous destiny.