Shloka 54
भीमसेन-धृष्टद्युम्नयोर्वाक्यं
Bhīmasena and Dhṛṣṭadyumna’s Speeches on Kṣātra-Dharma
शक्ति चिक्षेप समरे सर्वपारशवीं शुभाम् | मृत्योरिव स्वसारं हि दीप्तां वह्नमिशिखामिव,इस प्रकार जब बारंबार धनुष काटे जाने लगे, तब भीमसेनने समरभूमिमें सम्पूर्णतः लोहेकी बनी हुई एक सुन्दर शक्ति चलायी, जो मौतकी सगी बहिनके समान जान पड़ती थी। वह आगकी ज्वालाके समान प्रकाशित हो रही थी
sañjaya uvāca | śaktiṃ cikṣepa samare sarvapāraśavīṃ śubhām | mṛtyor iva svasāraṃ hi dīptāṃ vahni-miśikhām iva ||
قال سانجيا: في أتون القتال قذف بهيماسينا رمحًا حديديًا بديعًا، مصوغًا كلّه من معدن. كان يتلألأ كلسان نار، ويبدو كأنه أختُ الموت—نذيرَ هلاكٍ محتوم وسط تبادل السلاح الذي لا يهدأ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the grim moral atmosphere of war: even valor and skill culminate in instruments that resemble Death itself, reminding the listener that battle magnifies the consequences of anger, rivalry, and destiny.
As weapons are repeatedly cut down in the fight, Bhimasena responds by casting a splendid all-iron spear (śakti) that blazes like fire, described as akin to Death’s sister—signaling a lethal escalation in the duel.