Shloka 28
Nārāyaṇāstra-utpātaḥ — Aśvatthāman’s Rallying Roar after Droṇa’s Fall (द्रोणपर्व, अध्याय १६७)
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा हस्तावापं निकृत्य च । प्राहिणोत्नेशितान् बाणान् पज्च राजज्छिलाशितान्,राजन! तब कुन्तीकुमार युधिष्ठिरने कृतवर्माके धनुष और दस्तानेको काटकर उसके ऊपर पाँच तीखे बाण चलाये जो शिलापर तेज किये गये थे
tasya pārtho dhanuś chittvā hastāv āpaṁ nikṛtya ca | prāhiṇot neśitān bāṇān pañca rājañ śilāśitān ||
قال سنجيا: حينئذٍ إنَّ بارثا (يودهيشثيرا)، بعدما قطع قوسه وبتر واقي يده أيضًا، أطلق خمس سهامٍ مصوَّبة بإحكام، أيها الملك—سهامًا شُحِذت على الحجر.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid war, action should be governed by discipline and purpose: first neutralize the opponent’s capacity to cause harm (cutting the bow and protective gear), then employ measured force through well-aimed strikes rather than uncontrolled violence.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Pārtha (Yudhiṣṭhira) cuts the enemy’s bow and hand-guard, then shoots five stone-sharpened, carefully aimed arrows at him.