Shloka 163
Droṇa’s Withdrawal, Death, and the Kaurava Rout (द्रोणनिधन-प्रसङ्गः)
नरेन्द्र! जैसे शरत्कालमें मध्याह्नका सूर्य अपनी प्रखर किरणोंसे भारी संताप देता है, उसी प्रकार उस युद्धस्थलमें महान् अग्निके समान तेजस्वी महामना विप्रवर द्रोणाचार्य पाण्डवोंके लिये संतापकारी हो रहे थे ।। इति श्रीमहाभारते द्रोणपर्वणि घटोत्कचवधपर्वणि रात्रियुद्धे दीपोद्योतने त्रिषष्ट्यधिकशततमो<ध्याय:
narendra! yathā śaratkāle madhyāhna-sūryaḥ sva-prakhara-kiraṇaiḥ bhāri santāpaṃ dadāti, tathā tasmin yuddha-sthale mahān agnir iva tejasvī mahāmanā vipra-varaḥ droṇācāryaḥ pāṇḍavān prati santāpa-kārī babhūva.
قال سَنْجَيا: «يا أيها الملك! كما أن شمسَ الظهيرة في فصل الخريف، بأشعتها الحادّة، تُلقي حرًّا شديدًا، كذلك في ساحة القتال كان دروṇاتشاريا—عظيمَ النفس، أرفعَ البراهمة—متألّقًا كالنار العظمى، فصار على الباندافا عذابًا مُحرقًا كاللهيب».
संजय उवाच