Shloka 563
द्रोणपर्व — अध्याय १६२: प्रातःसंध्यायां युद्धप्रवृत्तिः तथा रजोमेघे संमूढता
नाशयामास पज्चालान भूयिष्ठं ये व्यवस्थिता: । महारथी द्रोणकुमारने पहले सौ बाणोंसे सौ पांचाल योद्धाओंका वध करके फिर तीन पैने बाणोंद्वारा उनके तीन महारथियोंकों भी मार गिराया और धूृष्टद्युम्न तथा अर्जुनके देखते-देखते वहाँ जो बहुसंख्यक पांचाल योद्धा खड़े थे, उन सबको नष्ट कर दिया
sañjaya uvāca | nāśayāmāsa pāñcālān bhūyiṣṭhaṃ ye vyavasthitāḥ | mahārathī droṇakumāraḥ pūrvaṃ śatabhir bāṇaiḥ śataṃ pāñcālayoddhān jaghāna, tataḥ tribhiḥ tīkṣṇaiḥ bāṇaiḥ teṣāṃ trīn mahārathīn api nipātayāmāsa; dhṛṣṭadyumnārjunayoḥ paśyatoḥ tatra bahusaṅkhyān pāñcālān sarvān vināśayāmāsa ||
قال سانجايا: إن ابنَ درونا، ذلك المها-رَثي، أبادَ البانچالا المصطفّين في كتلةٍ كثيفة. فأولًا قتل بمئةِ سهمٍ مئةَ مقاتلٍ من البانچالا؛ ثم بثلاثةِ سهامٍ حادّة أسقط ثلاثةً من كبار سادةِ العربات لديهم. وكلُّ ذلك جرى على مرأى دْهريشتاديومنَ وأرجونا، إذ دمّر كذلك جموعَ البانچالا الكثيرة القائمة هناك.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary martial skill, when yoked to the compulsions of war and personal rage, can produce swift mass destruction. It invites reflection on kṣatriya-duty in battle versus the ethical burden of violence—power is effective, but its use carries grave moral and karmic weight.
Sanjaya reports that Aśvatthāmā (Drona’s son) devastates the Panchala ranks: he kills a hundred fighters with a hundred arrows, then fells three leading mahārathas with three sharp arrows, doing so before the eyes of Dhrishtadyumna and Arjuna.