अजिशीर्षे प्रातःसंध्यायां संग्रामवर्णनम् / Dawn-Transition Battle at Ajiśīrṣa
Chapter 161
एते हि सोमका विप्र पञ्चालाश्न यशस्विन: । मम सैन्येषु संक्रुद्धा विचरन्ति दवाग्निवत्,विप्रवर! वे यशस्वी पांचाल और सोमक क्रोधमें भरकर दावानलके समान मेरी सेनाओंमें विचर रहे हैं। इन्हींके साथ केकय भी हैं। महाबाहो! नरश्रेष्ठ! वे किरीटधारी अर्जुनसे सुरक्षित हो मेरी सेनाका सर्वनगाश न कर डालें। अतः पहले ही उन्हें रोको
ete hi somakā vipra pañcālāś ca yaśasvinaḥ | mama sainyeṣu saṅkruddhā vicaranti davāgnivat ||
قال دوريوذانا: «أيها البرهمن، إن هؤلاء السومَكَة والبَانْتشالا المشهورين، وقد اشتعلوا غضبًا، يجوسون خلال جيوشي كحريق الغابة. إن هجومهم يلتهم جيشي بلا كابح؛ لذلك يجب كفّهم في الحال.»
दुर्योधन उवाच
The verse highlights a ruler’s ethical burden in war: unchecked anger and momentum can devastate an army like wildfire, so leadership must respond swiftly with restraint and strategy rather than denial or delay.
Duryodhana reports that the Somakas and Pāñcālas are attacking his troops fiercely and moving through his ranks like a forest-fire, urging immediate action to stop their destructive advance.