Shloka 56
अजिशीर्षे प्रातःसंध्यायां संग्रामवर्णनम् / Dawn-Transition Battle at Ajiśīrṣa
Chapter 161
विव्याध चैनं संरब्धो बाणेनैकेन वीर्यवान् । सव्ये भुजाग्रे बलवान् नाराचेन हसन्निव,इसके सिवा कुपित हुए पराक्रमी एवं बलवान् अर्जुनने हँसते हुए-से एक नाराच नामक बाणके द्वारा कर्णकी बायीं भुजाके अग्रभागमें चोट पहुँचायी
vivyādha cainaṁ saṁrabdho bāṇenaikena vīryavān | savye bhujāgre balavān nārācena hasann iva ||
قال سانجيا: وقد استبدّ به الغضب، ضربه المحارب الجسور بسهمٍ واحد؛ ثم، وهو قويّ لا يتزعزع، طعن طرف ذراعه اليسرى بسهمٍ من نوع ناراجا (nārāca)، كأنه يبتسم. وفي أخلاق ساحة القتال القاسية، تُبرز الآية براعةً مضبوطة: إظهار التفوّق دون فقدان رباطة الجأش، حتى وهو يُنزل الأذى في حربٍ عادلة لكنها مدمّرة.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid righteous warfare, mastery is shown through disciplined action: the warrior’s strength is paired with composure (hasann iva), suggesting controlled prowess rather than blind rage, while still fulfilling kṣatriya-duty in battle.
In the Drona Parva battle sequence, Arjuna, angered, strikes Karna—piercing the tip of Karna’s left arm with a nārāca arrow—an act narrated by Sañjaya to convey the intensity and skill of the duel.